Να είσαι…ΕΚΕΙ.
Στην δυσκολότερη ώρα ενός ασθενή.
Στη δυσκολότερη ώρα και ενός συγγενή που περιμένει τον άνθρωπό του να κάνει τη θεραπεία του.
Να προσφέρεις.
Ένα χαμόγελο.
Ένα βλέμμα τρυφερό.
Ένα τσάι, έναν καφέ, ένα κουλουράκι.
Μια στάλα “δεν είσαι μόνος”.
Επιστρέψαμε στα νοσοκομεία της πόλης μας όπως επιστρέφουμε κάθε φθινόπωρο εδώ και 20 συνεχόμενα χρόνια!