Τίτλοι τέλους του 3ημερου εκπαιδευτικού προγράμματος του Οργανισμού EPEC έχοντας την απίστευτη εμπειρία μιας υπέροχης αλληλεπίδρασης με τους
- Joshua Hauser, MD, Καθηγητής Ιατρικής και Ιατρικής Εκπαίδευσης Northwestern University, Feinberg School of Medicine, Διευθυντής, Πρόγραμμα EPEC
- Jennifer Reyes, MD, MPH, Ιατρός, Επείγουσα Ιατρική και Παρηγορητική Φροντίδα (Hospice), Ιατρική Σχολή Yale
Tammie E. Quest, MD, FAAHPM, Διευθύντρια, Κέντρο Παρηγορικής Φροντίδας Emory, Καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Emory - Karen Jubanyik, MD, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Επείγουσας Ιατρικής, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Yale
Paul L. DeSandre, DO, FAAHPM, Αναπληρωτής Καθηγητής, Παρηγορητική Ιατρική και Επείγουσα Ιατρική, Πανεπιστήμιο Emory, Επικεφαλής Παρηγορητικής και Υποστηρικτικής Φροντίδας Grady Memorial Hospital, Ατλάντα, Τζόρτζια - Gordon J. Wood, MD, MSCI, FAAHPM, Αναπληρωτής Καθηγητής Ιατρικής και Ιατρικής Εκπαίδευσης, Northwestern University, Feinberg School of Medicine
- Halla H. Bates, MD, Ειδικευόμενη (PGY4), Επείγουσα Ιατρική, Ιατρική Σχολή Yale
(Αλλά και με τους
- Δημήτριος Τσιφτσής, MD, Χειρουργός, ειδικός στην Επείγουσα Ιατρική, Διευθυντής, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας,Πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Επείγουσας Ιατρικής
- Δημήτριος Μπαμπαλής, MD, Παθολόγος, Εντατικολόγος, ειδικός στην Επείγουσα Ιατρική, Διευθυντής, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας
- Ηλίας Σκοπελίτης, MD, MSc Ιατρικής, PhD, Επιμελητής Παθολογίας και Λοιμωδών ΝοσημάτωνΔιευθυντής 3ης Παθολογικής Κλινικής, Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας και Πειραιά
- Ευαγγελία Νέου, Ιατρός, PhD, MSc(c), Αναισθησιολόγος – Εντατικολόγος
- Μαρία Αγρογιάννη, MD, Επιμελήτρια Παθολογίας και Επείγουσας Ιατρικής, Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας
- Βασίλης Μπαλάτσος, MD, Ιατρός Γενικής Ιατρικής, Κέντρο Υγείας Αγιάς – Λάρισας Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας
- Ροδαμίτη Ισμίνη, Νοσηλεύτρια (RN), MSc στην Προχωρημένη Κλινική Νοσηλευτική, με εξειδίκευση στην Επείγουσα και Εντατική Φροντίδα, Ειδική Καρδιαγγειακής Νοσηλευτικής, Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας
- Παναγιώτα Θεμελή, Νοσηλεύτρια (RN) με εξειδίκευση στην Επείγουσα και Εντατική Φροντίδα, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, Γενικό Νοσοκομείο ΛάρισαςΆννα Πατρικάκου, Διοικητικό στέλεχος, 2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου, Σύμβουλος Σταδιοδρομίας, Συνεργάτης της Μονάδας Έρευνας στη Βιωματική Μάθηση, Ενδυνάμωση και Δεξιότητες Λήψης Αποφάσεων, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
- Βασιλική Αγά, Ειδικός Κοινωνικής Πολιτικής)
Έχοντας καταπονήσει το σώμα μου αλλά ταυτόχρονα έχοντας γεμίσει και κάθε γωνιά του μυαλού και της ψυχής μου με όλα αυτά που χρόνια ονειρεύομαι, χρόνια παλεύω, μιλώντας κι εξηγώντας για χρόνια, με όποιον τρόπο μπορώ, σε όποιον άνθρωπο βρίσκω μπροστά μου (αντιμετωπίζοντας εννοείται πολύ συχνά πόρτες κλειστές, κι αυτιά ακόμα πιο κλειστά) επιλέγω να κάνω αυτό που μου απάντησε η Halla ή η Jennifer δε θυμάμαι ποια από τις δύο, όταν ρώτησα και εμφανώς ξαφνιάστηκαν με την ερώτηση μου “και στο τέλος της μέρας ή όταν τέλος πάντων τελειώνετε με όλα αυτά που κάνετε κι απομακρύνεστε από το πεδίο της “μάχης”, τι στην ευχή κάνετε;;;; Πώς ξαναβρίσκετε το κέντρο σας;;; Πώς φροντίζετε τον εαυτό σας;; Πώς γεμίζετε τις μπαταρίες σας;;;”
Η απάντηση ήταν μετά από αρκετή σκέψη και σιωπή “ίσως πάω σπίτι και …μαγειρέψω !!!!”.Ε, λοιπόν αυτό κάνω κι εγώ.
Έβαλα να φτιάξω σπανακόρυζο!!!!
Και όσο περιμένω να γίνει μετράω τις ευλογίες της ζωής μου.
Μετράω τις ευλογίες που μου χάρισε η “ατυχία” μου να νοσήσω από καρκίνο πριν 12 χρόνια.
Μετράω τη χαρά και την τύχη των “συναντήσεων” της ζωής μου όλα αυτά τα χρόνια με όλους τους υπέροχους ανθρώπους που γνώρισα και συνεχίζω να γνωρίζω και να συμπορεύονται τα όνειρα και τα πάθη μας.
ΥΓ: Πολλά ευχαριστώ από βάθους στο πολυαγαπημένο μου Μαράκι (που κάποτε μου άνοιξε το δρόμο για να γράψω το δικό μου μονοπάτι), στη νεαρή και πολύτιμη Βασιλική μου (που στα μάτια της βλέπω να φωτίζονται όλα όσα ονειρεύτηκα περισσότερο και ποιος ξέρει ίσως κάπου κι εγώ μπορεί να την έκανα να βρει το δικό της δρόμο …) και την πολυτάλαντη και μοναδική Calli μου που δίχως αυτή αυτό το τριήμερο θα ήταν μισό.(είμαι σίγουρη πως θα βρει τον τρόπο να ακολουθήσει κι αυτή το δικό της όνειρο)
