Τα Χριστούγεννα είναι η πιο μαγική εποχή του χρόνου. Είναι οι μέρες που τα σπίτια γεμίζουν (ή θα έπρεπε να γεμίζουν) στολίδια, δώρα, γλυκά, χαμόγελα, συγγενείς και φίλους!!!
Πώς θα ήταν άραγε τα Χριστούγεννα χωρίς τη χαρούμενη διάθεσή μας;;; Χωρίς γενναιόδωρες καρδιές και χέρια που ξέρουν να δίνουν, να φροντίζουν, να αγκαλιάζουν;;;
Πώς θα ήταν αν παραμέναμε μουρτζούφληδες, εγωιστές ή θυμωμένοι (με πολλά και με πολλούς, δικαιολογημένα ή και όχι) και αυτές τις μέρες, έστω κι αν αυτός είναι ο χαρακτήρας μας ή έστω αν η ζωή κι όλα όσα ζούμε και βλέπουμε γύρω μας, μας κάνουν να αισθανόμαστε έτσι;;;;
Πώς θα ήταν αν δε κατάφερνε να μας συνεπάρει ούτε μια στάλα το πνεύμα των Χριστουγέννων, ώστε να καταφέρουμε να βρούμε ένα, τουλάχιστον έναν λόγο για να δώσουμε ή να πάρουμε ένα χαμόγελο, λίγη μικρή ή μεγαλύτερη χαρά;; Μια ελπίδα;;;;;
Πώς θα ήταν άραγε τα Χριστούγεννα αν δεν βρίσκαμε ένα τρόπο, έστω μικρό, απλό, ταπεινό, για να δείξουμε την αγάπη και το νιάξιμό μας σε έναν συνάνθρωπό μας ;;;;
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ Συλλόγου Καρκινοπαθών Λάρισας ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ γιατί απλά ΖΟΥΜΕ ΑΛΛΙΩΣ….ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ!!!!
